Początki
Odpowiadając na ankietę "Tygodnika Kulturalnego" - "Biografia a jej ekspresja twórcza" - Lew stwierdził: "Moi przyjaciele są najczęściej mocno zani z określonym miejscem, zwykle jest to miejsce dzenia. Ja nie jestem związany".
Lubomir Spirydonow Lewczew urodził się 29 k nia 1935 roku, w mieście Trojan.
"Dzieciństwo moje przypadło na okres wojny i powiązane jest z wieloma miejscowościami. Ojciec, z powodu swych przekonań politycznych często był zmuszany do zmiany miejsca pobytu. Najdłużej mieszk w Tyrnowie (stare, wspaniałe miasto - dawna s' Bułgarii), ale i w stosunku do niego uczucia moj< są jednoznaczne (patrz - wiersz Iluzje, przyp. J.B.). Z związane są moje wspomnienia - najlepsze i najgoi Najlepsze, ponieważ dzieciństwo jest rzeczą wspai jest to czas odkryć... Pamiętam, według angielskiej ki - dzieciństwo jest królestwem, w którym nikł umiera; ale w moim królestwie umierali, niestety, przede wszystkim ojciec..."
Jako poeta zadebiutował Lewczew w roku 195i łamach dziennika "Narodna Mładeż" wierszem Na sterunku. W roku 1953 kończy gimnazjum w Sofii, tamże później studiuje na Filozoficzno-historycznym Uniwersytetu Sofijskiego. Od roku 1951 coraz częściej publikuje swoje wiersze w prasie młodzieżowej, literackiej i almanachach.
Na przełomie 1956 i 1957 roku dokonują się w Bułgarii (podobnie jak u nas) głębokie i długo oczekiwana przemiany polityczne, zmierzające do odejścia od schematyzmu. Fala entuzjazmu objęła również środowiska literackie, a zwłaszcza, siłą rzeczy, wschodzące na firmament społeczno-kulturalny pokolenie Lewczewa (tzw. "pokolenie kwietniowe").
Debiutancki tomik Lewczewa Gwiazdy są moje ukazał się właśnie wtedy, w roku 1957. Już wówczas indywidualność poetycka Lewczewa była dość wyraźnie skrystalizowana, a w swoich pozytywnych cechach pozostała, myślę, nie zmieniona do chwili obecnej.
Lewczew, poeta o wyjątkowo rozwiniętym zmyśle społecznym i niespożytej energii, otwarcie zadeklarował swój udział po stronie walczącego komunizmu, postępu i pokoju... Świadczą o tym jego tomiki wierszy, jak i cała rozległa działalność społeczno-polityczna. Wybór drogi, którą poeta zdecydował się kroczyć, nie był wynikiem przejściowego entuzjazmu czy koniunktury - konsekwencja Lewczewa nie może nie budzić szacunku... Ale z samego szacunku z nikogo jeszcze nie udało się zrobić poety...
Lewczew to talent poetycki pierwszej wody, potrafi być również znakomitym lirykiem, ale ponieważ liryków spotyka się zwykle częściej, aniżeli poetów o wy-
ostrzonym zmyśle społecznym, nas interesuje Lewczew głównie jako ten drugi...
Twórczość Lewczewa jest jego najwierniejszą biografią, lecz nie jest to biografia introwertyka celebrującego swoje własne nastroje, nieszczęścia czy sukcesy - jest to w równej mierze biografia współczesnej mu Bułgarii i współczesnego mu świata. Lewczew z dziennikarskim refleksem reaguje na aktualne, społeczne czy polityczne, wydarzenia. W pierwszym tomiku znalazłj swój oddźwięk ówczesne przemiany zachodzące zarównc w Bułgarii, jak i w pozostałych krajach naszego bloku a w przedostatnim (Dziennik do spalenia) sprawy chilijskie z jednej strony i kubańskie - z drugiej, pomiędzj którymi "historia napina struny" w sposób nazbyt gwałtowny, grożący zerwaniem... W poemacie Gwiezdna droga porusza Lewczew, między innymi, problemy bliskowschodnie... Przykłady można by mnożyć bez końca.
